Link Ekle >>

Meta Tag nedir?

Meta tag’lar HTML kodunuzun HEAD bölümüne yerleştirilmiş bilgi etiketleridir. Arama motorlarına site ve içeriği hakkında bilgi sunar. Her ne kadar günümüzdeki arama motorlarının çoğu meta tag’lardaki bilgileri dikkate almayıp site içeriğini kendi tekniklerine göre indeksleseler de hala bu tag’lardan bazılarına kısmi destek verebiliyorlar. Arama motorlarının özellikleri için buraya bakabilirsiniz. Sitenizin bu arama motorlarınca doğru bir şekilde gösterimi için bazı Meta tag’ları kullanmakta fayda var. Burada sıklıkla kullanılan meta tag’ları açıklamaya ve onları site kodu içerisine nasıl yerleştirebileceğinizi açıklamaya çalışacağım.
Title--Turkçesi Başlik

Aslında bu bir meta tag değil. Ama arama motorlarında sitenizin görünüşü ile ilgili olması yanı sıra tarayıcıların buraya yerleştireceğiniz ifadeyi pencerenin başlığında ve sayfa sık kullanılanlara eklenmek istenildiğinde kullanmaları nedeni ile önemli. Gerçekte bir HTML kodu olan <TITLE> ve </TITLE> etiketleri arasına sayfa başlığınız açıklayıcı biçimde yazmanız gerekiyor. Bu kodu ayrıca oluşturmanıza gerek yok, zaten her sayfada bulunuyor.
Description

<meta name="description" content="XYZ" />

Adından da anlaşılacağı üzere site içeriğinin tanımı için kullanılıyor. XYZ yerine sitenizin tanımını yerleştiriyorsunuz. Güncel arama motorları hala bu kısmı gözden geçiriyorlar. Bir cümle ile siteden bahsedebilirsiniz. Örneğin; “Blog’a yeni başlayanlara amatör ruhu ile destek :)”. Tanım kısmı, Google da dahil olmak üzere, bir çok arama motoru tarafından destekleniyor ve sitenizin arama sonuçları içinde düzgün bir şekilde sergilenmesi için kullanılıyor.
Keywords

<meta name="keywords" content="kelime X, kelime Y, kelime Z" />

Bu da site indekslenirken hangi anahtar kelimelerin kullanılabileceğini belirtmek için kullanılıyor ama tahmin edersiniz ki Google, Yahoo! ve MSN gibi büyük arama motorları bu kısımla pek ilgilenmiyorlar. Anahtar kelimeleri “kelime X” şeklindeki ifadeler yerine virgülle ayırarak yazmak gerekiyor.
Robots

<meta name="robots" content="index,follow" />

Bu tag, arama motorlarına site içeriği ile karşılaştıklarında nasıl davranmaları gerektiğini anlatıyor. Virgülün solundaki ifade sayfanın indekslenip indekslenmeyeceğine karar verilmesini sağlarken, sağındaki ifade sayfadaki linklerin takip edilip edilmeyeceğini belirtiyor. İndeksleme için seçenekler index (indeksle) ve noindex (indeksleme). Linklerin izinin sürülmesi ile ilgili seçenekler de follow (takip et), nofollow (takip etme) şeklinde. Bu tag özellikle indekslenmesini istemediğiniz bir sayfa varsa önem kazanıyor, çünkü robotlar sadece noindex değerini dikkate alıyorlar ve bu değer yoksa öntanımlı olarak siteyi indeksleyip linkleri de takip ediyorlar.


Bu makalede HTTP üstbilgileri kullanılarak Internet Explorer'da Web sayfalarının önbelleğe alınmasının nasıl denetleneceği anlatılmaktadır.

Microsoft Internet Information Server'ı (IIS) kullanarak, Active Server Pages (ASP) sayfalarının en başında aşağıdaki komut dosyasını kullanmak suretiyle son derece değişken veya önemli sayfaları kolayca işaretleyebilirsiniz:
<% Response.CacheControl = "no-cache" %>
<% Response.AddHeader "Pragma", "no-cache" %>
<% Response.Expires = -1 %>

Geçerlilik Süresi ve Expires Üstbilgisi
Tüm Web sunucularının tüm Web sayfaları için bir geçerlilik süresi düzeni önemle önerilir. Bir Web sunucusunun istekte bulunan istemcilere döndürülen her kaynak için HTTP Expires yanıt üstbilgisi aracılığıyla geçerlilik süresi sağlamaması kötü bir uygulamadır. Günümüzdeki çoğu tarayıcı ve ara proxy'ler bu süre sonu bilgisini dikkate alır ve ağ üzerinden iletişim verimliliğini artırmak için kullanır.

Sunucudaki belirli bir dosyanın istemci tarafından güncelleştirilmesi gereken en makul süreyi belirtmek amacıyla her zaman Expires üstbilgisi kullanılmalıdır. Sayfalar sık sık güncelleştirildiğinde, sonraki güncelleştirme dönemi en etkili yanıttır. Örneğin, her sabah 5'te güncelleştirilen Internet'teki bir günlük haber sayfasını ele alın. Bu haber sayfasının Web sunucusu, ertesi gün sabah 5'i belirten bir Expires üstbilgisi göndermelidir. Bu yapıldığında, sayfa gerçekten değişinceye kadar tarayıcının Web sunucusuyla iletişim kurması gerekmez.

Değişmesi beklenmeyen sayfalar, yaklaşık bir yıllık bir geçerlilik süresiyle işaretlenmelidir. Birçok durumda, Web sunucularında anında değişen bilgiler içeren bir veya daha fazla değişken sayfa bulunan. Bu sayfalar sunucu tarafından Expires üstbilgisinde "-1" kullanılarak işaretlenmelidir. Kullanıcının daha sonraki isteklerinde, Internet Explorer sayfayı almak için bir koşullu If-Modified-Since isteği kullanarak Web sunucusuyla iletişim kurar. Ancak, sayfa disk önbelleğinde ("Temporary Internet Files") kalır ve uygun durumlarda (gezinti geçmişine erişmek için İLERİ ve GERİ düğmelerinin kullanılması veya tarayıcının çevrimdışı modda olması gibi) Web sunucusuyla iletişim kurulmaksızın kullanılır.

Cache-Control Üstbilgisi
Ancak bazı sayfalar disk önbelleği gerekmeyecek kadar değişken ve önemlidir. Bu amaçla, Internet Explorer, bir HTTP 1.1 sunucusu tarafından "no-cache" (önbelleğe alma) değeri belirtildiğinde bir Web kaynağının önbelleğe alınmasını tamamen engelleyen HTTP 1.1 Cache-Control üstbilgisini destekler.

Önbelleğe dahil edilmeyen sayfalar tarayıcı yeniden Web sunucusuyla iletişim kuruncaya kadar erişilebilir olmayacağından, sunucular Cache-Control üstbilgisini dikkatli kullanmalıdır. Çoğu durumda "Expires: -1" kullanılması tercih edilir.

Pragma: No-Cache Üstbilgisi
Ne yazık ki, eski HTTP 1.0 sunucuları Cache-Control üstbilgisini kullanamaz. HTTP 1.0 sunucularıyla geriye dönük uyumluluk amacıyla, Internet Explorer özel bir HTTP Pragma: no-cache üstbilgisi kullanımını destekler. İstemci sunucuyla güvenli bir bağlantı (https://) üzerinden iletişim kuruyorsa ve sunucu yanıtla birlikte bir Pragma: no-cache üstbilgisi döndürürse, Internet Explorer yanıtı önbelleğe almaz.

Ancak, Pragma: no-cache üstbilgisinin amacının bu olmadığını unutmayın. HTTP 1.0 ve 1.1 belirtimlerine göre, bu üstbilgi yanıtın bağlamında değil yalnızca isteğin bağlamında tanımlıdır ve gerçekte bazı önemli isteklerin hedef Web sunucusuna ulaşmasına engel olabilen proxy sunucular için düşünülmüştür. Gelecekteki uygulamalarda, önbelleğe almayı denetlemenin doğru yolu Cache-Control üstbilgisidir.
HTTP-EQUIV META Etiketleri
HTML sayfaları, META etiketinin, HTTP belgesinin içinde belirli HTML üstbilgilerini belirten özel bir HTTP-EQUIV biçimine olanak verir. Aşağıda, hem Pragma: no-cache hem de Expires kullanan kısa bil HTML sayfası örneği bulunmaktadır: -1:
<HTML><HEAD>
<META HTTP-EQUIV="Pragma" CONTENT="no-cache">
<META HTTP-EQUIV="Expires" CONTENT="-1">
</HEAD><BODY>
</BODY>
</HTML>

Pragma: no-cache, yalnızca güvenli bir bağlantı üzerinden kullanıldığında önbelleğe almayı engeller. Güvenli olmayan bir sayfada kullanıldığında, Pragma: no-cache META etiketi Expires: -1 gibi değerlendirilir. Sayfa önbelleğe alınır ancak hemen süresi dolmuş olarak işaretlenir.

Cache-Control META HTTP-EQUIV etiketleri yoksayılır ve Internet Explorer 4 ve 5 sürümlerinde hiçbir etkileri yoktur. Cache-Control'ün kullanılabilmesi için, yukarıdaki Cache-Control bölümünde anlatıldığı gibi bu üstbilginin HTTP üstbilgileri kullanılarak belirtilmesi gerekir.

META etiketleri yerine standart HTTP üstbilgilerinin kullanılmasının tercih edildiğini unutmayın. META etiketleri HTML HEAD bölümünün en üstünde yer almalıdır. Üstelik, Pragma HTTP-EQUIV META etiketinde bilinen en az bir sorun bulunmaktadır. Daha fazla bilgi için, Microsoft Bilgi Bankası'ndaki makaleyi görüntülemek üzere aşağıdaki makale numarasını tıklatın:
222064 "Pragma: No-cache" etiketi sayfanın önbelleğe alınmasını engelleyebilir (Bu bağlantı, bir kısmı veya tamamı İngilizce olan içeriğe işaret edebilir)
Önbelleğe Almayla İlgili Sunucu Seçenekleri Cache-Control üstbilgisinin ASP olmayan sayfalarda kullanılması gerektiğinde, bu üstbilgiyi otomatik olarak eklemek için sunucu yapılandırmasındaki seçenekleri kullanmak gerekebilir. Belirli bir dizin için sunucu yanıtlarına HTTP üstbilgileri ekleme işlemi için sunucunuzun belgelerine bakın. Örneğin IIS 4'te, şu adımları izleyin: • Internet Hizmetleri Yöneticisi'ni başlatın.
• Bilgisayar ve hizmetler ağacını kullanarak, Varsayılan Web Sunucusunu (veya söz konusu web sunucusunu) açın ve Cache-Control üstbilgisinin gerektiği içeriğin bulunduğu dizini bulun.
• Bu dizinin Özellikler iletişim kuyusunu açın.
• HTTP Üstbilgileri sekmesini seçin.
• Özel HTTP Üstbilgileri grubunda Ekle düğmesini tıklatın ve üstbilgi adı olarak "Cache-Control" ve üstbilgi değeri olarak da "no-cache" ekleyin.

Bu üstbilgiyi tüm Web sunucusunda genel olarak kullanmanın iyi bir fikir olmadığını unutmayın. Bunun kullanımını yalnızca istemcide kesinlikle önbelleğe alınmaması gereken içerikle sınırlı tutun. Sorun Denetim Listesi Bu makaledeki teknikleri uyguladıysanız ve hala önbelleğe alma ve Internet Explorer sorunları yaşıyorsanız, teknik destek yardım için Microsoft'a başvurmadan önce lütfen bu denetim listesini adım adım gözden geçirin: • Cache-Control üstbilgisini ASP "Response.CacheControl" özelliğiyle veya döndürülen bir HTTP üstbilgisi üzerinden mi kullanıyorsunuz? Internet Explorer'da önbelleğe almayı gerçekten önlemenin tek yolu budur.
• Explorer 4.01 Service Pack 2 veya üstünü mü kullanıyorsunuz? Tarayıcının önceki sürümlerinde önbelleğe almayı tamamen engellemenin yolu yoktur.
• Web sunucunuzda HTTP 1.1'in açık olduğunu ve Internet Explorer'a HTTP 1.1 yanıtlarını döndürdüğünü yeniden denetlediniz mi? Cache-Control üstbilgileri HTTP 1.0 yanıtlarında geçersizdir.
• Sunucu tarafında CGI/ISAPI/Servlet kullanıyorsanız, HTTP 1.1 belirtimini tam olarak izliyor musunuz (özellikle de HTTP üstbilgilerinin CRLF ile sonlandırılması konusunda)? Performans açısından, Internet Explorer HTTP 1.1 belirtimini ihlal eden yanıtlar konusunda hoşgörülü değildir. Bu genellikle üstbilgilerin yoksayılmasına ve beklenmeyen sunucu hatalarına neden olur.
• HTTP üstbilgileri doğru yazılmış mı?


ekonomik - freesubmit - paidsubmit - hakkimizda - bizeulasin